"Wy same przecież wiecie, żem służył ojcu waszemu ze wszystkich sił swoich," Czyli żony Jakuba Rachela i Lea przecież wiedzą, że Jakub pracował dla Labana, ojca Racheli i Lei przykładnie, solidnie i uczciwie "ale ojciec wasz oszukał mnie i dziesięć razy zmieniał zapłatę moją, lecz Bóg nie dozwolił mu szkodzić mi" Czyli ale Laban ojciec Racheli i Lei chciał oszukać Jakuba i dziesięć razy zmieniał zapłatę Jakuba za pracę dla Labana, lecz Bóg Wszechmogący nie pozwolił by oszustwem Laban szkodził Jakubowi "Gdy mówił: Cętkowane będą zapłatą twoją, wtedy cała trzoda rodziła jagnięta cętkowane" Czyli gdy Laban mówił: cętkowane w trzodach będą zapłatą Jakuba za pracę dla Labana, wtedy Bóg Wszechmogący sprawił, że cała trzoda rodziła jagnięta cętkowane "a gdy mówił: Pręgowate będą zapłatą twoją, wtedy cała trzoda rodziła jagnięta pręgowate" Czyli a gdy Laban mówił: Pręgowate będą zapłatą Jakuba za pracę dla Labana, wtedy Bóg Wszechmogący sprawił że cała trzoda rodziła jagnięta pręgowate "Bóg sam odebrał bydło ojcu waszemu, a dał je mnie" Czyli za szkodzenie Jakubowi oszustwem, Bóg Wszechmogący sam odebrał bydło Labanowi, ojcu Racheli i Lei, a dał je Jakubowi za przykładną, solidną i uczciwą pracę dla Labana "Wtedy bowiem, gdy owce się parzyły, podniosłem oczy i widziałem przez sen, że oto samce, które pokrywały owce, były pręgowate, cętkowane i łaciate" Czyli wtedy bowiem gdy owce się łączyły w pary, Jakub percepcją widział przez sen, że oto samce które się łączyły z owcami były pręgowate, cętkowane i łaciate, aby Jakub oddzielił jagnięta pręgowate, cętkowane i łaciate, od owiec białych "I wtedy anioł Boży rzekł do mnie we śnie: Jakubie ! A ja odpowiedziałem: Otom ja" Czyli wtedy posłaniec Boga Wszechmogącego rzekł do Jakuba: Jakubie ! A Jakub odpowiedział: Otom ja Jakub, który jest wzorem przykładnej, solidnej i uczciwej pracy dla Labana (Rdz.31,6-11)

"Wstał więc Jakub i posadził synów swoich (potomków danych od Boga Wszechmogącego) i żony swoje (Rachelę i Leę) na wielbłądach," "i powiódł przed sobą (wzór pasterza) całe stada swoje i cały dobytek swój, który nabył, bydło, które należało do niego, które nabył w Paddan - Aram (miasto potomków synów Nachora, brata Abrahama), aby wrócić do ojca swego Izaaka, do ziemi kanaanejskiej (analogicznie do każdego z nas, abyśmy wrócili do ojca naszego - Boga Wszechmogącego, do życia w nowym systemie duchowo - informacyjnej całości (Obj.21) "A gdy Laban poszedł strzyc owce swoje. Rachela ukradła bożki domowe (uzewnętrznienie swojej powierzchownej koncentracji myśli i świadomości na domowej tradycji kultu religijnego, umownie zwanego uczuciem religijnym), które należały do jej ojca" "A Jakub zmylił Labana Aramejczyka (nazwanego od Arama, potomka Kemuela, syna Nachora, brata Abrahama, (Rdz.22,20-21), bo nie powiedział że chce uciec (od niego)" "Uciekł więc (Jakub od Labana) ze wszystkim, co miał. Wyruszył (z Paddan - Aram) i przeprawił się przez rzekę Eufrat, i skierował się w stronę pogórza Gilead (by przybyć do ziemi kanaanejskiej)" "A trzeciego dnia (analogicznie do trzech dni śmierci i zmartwychwstania Jezusa Zbawiciela) doniesiono Labanowi, że Jakub uciekł (od Labana)" "Wtedy wziął z sobą krewnych swoich (i krewnych Jakuba), ścigał go przez siedem dni (analogicznie do sześciu dni stworzenia uniwersum przez Boga Wszechmogącego i siódmego szabatu - sobota odpoczynku dla zdrowia naszego, Rdz.2,2-3), w którym Laban dogonił Jakuba na pogórzu Gilead" "Lecz Bóg przyszedł (aby strzec Jakuba) do Labana Aramejczyka we śnie w nocy i rzekł do niego: Uważaj abyś tylko uprzejmie rozmawiał z Jakubem "Laban dogonił Jakuba, gdy Jakub rozbił namiot swój na górze (symbol bliskiej łączności Jakuba z Bogiem Wszechmogącym. A Laban z krewnymi swymi ( i Jakuba) też rozbił namiot na pogórzu Gileadu" (Rdz.31,17-25)

"Wtedy rzekł Laban do Jakuba: Cóżeś to uczynił ? Zmyliłeś mnie i zabrałeś córki moje jak branki wojenne" Czyli uczynił to Jakub, bo oblicze Labana nie było już wobec Jakuba takie samo jak dawniej było. Wtedy rzekł Bóg Wszechmogący do Jakuba: Wróć do ziemi ojców swoich Abrahama i Izaaka, a Ja będę z tobą (Rdz.31,2-3) Zmylił Labana, bo nie powiedział, że chce uciec od niego, zabrał córki Labana, żony swoje, za które pracował u Labana czternaście lat, a sześć lat za trzodę Labana, który dziesięć razy zmieniał zapłatę Jakuba (Rdz.31,7; 41) Jak w dziesięciu przykazaniach został zmieniony szabat - sobota siódmy dzień odpoczynku dla zdrowia naszego, na niedzielę - pierwszy dzień tygodnia (Rdz.2,2-3) Nie były też córki Labana zdobyczą wojenną, bo pracował Jakub u Labana czternaście lat za dwie córki Labana. "Dlaczego potajemnie uciekłeś i okradłeś mnie, a nic mi nie powiedziałeś, abym cię odprawił z radością i z pieśniami, z bębnami i z cytrami ? " Czyli dlatego potajemnie uciekł Jakub od Labana, bo bał się, że Laban odbierze mu córki swoje (Rdz.31,31) Nie okradł Labana, bo Jakub jest wzorem przykładnej, solidnej i uczciwej pracy dla Labana, wykonywanej dwadzieścia lat (Rdz. 31,41) A nic Labanowi nie powiedział, że chce uciec od niego, bo Laban nie odprawiłby Jakuba z radością i z pieśniami, z bębnami i z cytrami, a odebrałby córki swoje, i musiałby Jakub pracować dla Labana przez następne dwadzieścia lat. "Nie pozwoliłeś mi ucałować wnuków moich i córek moich" Czyli nie pozwolił Jakub Labanowi na zewnętrzny, powierzchowny objaw swojej skupionej uwagi na wnukach swoich i córkach swoich "Zaiste, głupio postąpiłeś" Czyli na prawdę głupim postępowaniem jest zewnętrzny, powierzchowny objaw swoje skupionej uwagi na wnukach swoich i córkach swoich, i dziesięć razy zmieniać zapłatę dla Jakuba, ojca wnuków Labana i męża córek Labana (Rdz.31,7; 41) "Mógłbym teraz z wami surowo postąpić, lecz Bóg ojca waszego rzekł do mnie minionej nocy: Uważaj, abyś tylko uprzejmie rozmawiał z Jakubem" Czyli mógłby Laban swoim wnukom, swoim córkom i Jakubowi uczynić coś złego, gdyby Bóg Wszechmogący Abrahama, Izaaka i Jakuba nie rzekł do Labana minionej nocy, aby strzec Jakuba: Uważaj, abyś tylko uprzejmie rozmawiał z Jakubem (Rdz.31,26-29)

"Skoro jednak już wybrałeś się w drogę, bo bardzo zatęskniłeś za domem ojca swego, to dlaczego ukradłeś bożki moje ?" Czyli skoro już wybrał się Jakub w drogę, bo bardzo zatęsknił za domem ojca swego - Boga Wszechmogącego, Abrahama, Izaaka i Jakuba, to dlaczego miałby Jakub ukraść bożki - uzewnętrznienie swojej powierzchownej koncentracji myśli i świadomości na tradycji kultu religijnego Labana ? Analogicznie do każdego z nas, skoro już wybraliśmy się w Jakubową drogę, bo bardzo zatęskniliśmy za domem ojca swego - Boga Wszechmogącego, Abrahama, Izaaka i Jakuba, to dlaczego każdy z nas miałby zabrać bożki - uzewnętrznienie swojej powierzchownej koncentracji myśli i świadomości na współczesnej tradycji kultu religijnego "Odpowiedział Jakub i rzekł do Labana: Bałem się, bo myślałem, że odbierzesz mi córki swoje (i musiałby Jakub pracować dla Labana następnych czternaście lat za dwie córki Labana)" "Natomiast ten, u którego znajdziesz bożki swoje, niech umrze ! " Czyli analogicznie do każdego z nas, u którego znajdą się bożki - uzewnętrznienie swojej powierzchownej koncentracji myśli i świadomości na współczesnej tradycji kultu religijnego, ten umrze ! "W obecności krewnych naszych (potomków Nachora, brata Abrahama) zbadaj, co twego jest u mnie, i weź to sobie (co jest twoje)" "A Jakub nie wiedział, że Rachela je skradła" "Wszedł więc Laban do namiotu Jakuba (lecz nic nie znalazł w namiocie Jakuba, co było jego i do namiotu Lei (lecz nic nie znalazł w namiocie Lei, co było jego), i do namiotu obydwu służących, lecz nic nie znalazł (w namiocie obydwu służących, co było jego) "A gdy wyszedł z namiotu Lei, (w którym nic nie znalazł, co było jego) "wszedł do namiotu Racheli (aby znaleźć w namiocie Racheli, co było jego) "Lecz Rachela wzięła bożki domowe - uzewnętrznienie swojej powierzchownej koncentracji myśli i świadomości na domowej tradycji kultu religijnego, włożyła je pod siodło wielbłądzie i usiadła na nich (miejsce dla bożków domowych Labana i współczesnych) "Laban przeszukał cały namiot, (aby znaleźć w namiocie Racheli, co było jego), ale nic nie znalazł (w całym namiocie Racheli, co było jego) "(Rdz.31,30-34)

"ona zaś rzekła do ojca swego: Nie gniewaj się, panie mój, że nie mogę wstać, (bo Rachela siedziała na bożkach domowych Labana)przed tobą, gdyż mam dolegliwość kobiecą, (z którą siedziała na bożkach domowych) " "Chociaż więc szukał, nie znalazł bożków domowych" Czyli chociaż więc Laban szukał bożków domowych, na których siedziała Rachela z dolegliwością kobiecą, nie znalazł bożków domowych - uzewnętrznienie swojej powierzchownej koncentracji myśli i świadomości na domowej tradycji kultu religijnego, na którym siedziała Rachela z dolegliwością kobiecą. "Wtedy rozgniewał się Jakub i czynił (słuszne) wyrzuty Labanowi, mówiąc: Jakiż to mój (dokonany) występek i jaki mój (popełniony)grzech, że tak ostro na mnie (bez powodu) nastajesz ? " "Przetrząsnąłeś wszystkie rzeczy moje (jak sitem), a co z gratów swoich (bożków swoich) u mnie znalazłeś ? Połóż to przed krewnymi moimi (potomkami Nachora, brata Abrahama) i krewnymi twoimi (potomkami Abrahama, brata Nachora), niech oni rozstrzygną między nami oboma (Jakubem potomkiem Abrahama, Labanem potomkiem Nachora, brata Abrahama z jednego rodu Sema, Genesis 22,20-23)" "Dwadzieścia lat mieszkałem u ciebie, owce twoje i kozy twoje nie roniły, (bo Bóg Wszechmogący wypełniał swoją wolę w Labanie przez wzgląd na Jakuba Genesis 30,27), ja nie jadłem baranów z trzody twojej, ( bo Jakub miał trzodę swoją)" "Tego, co dziki zwierz rozszarpał nie przynosiłem ci, ale z mojego (poniesioną) szkodę, ci wyrównywałem" "Ty zaś ode mnie żądałeś tego (z mojej trzody), co skradziono we dnie lub co skradziono w nocy (bez uwzględnienia, że skradziono w nocy)" "Bywało, że we dnie pozbawiał mnie siły upał (wysoka temperatura 40 stopni Celsjusza), a w nocy chłód (spadek temperatury do 5 stopni Celsjusza, duża różnica temperatur), i sen uchodził z oczu moich" (Rdz.31,35-40)

"Tak oto dwadzieścia lat służyłem w domu twoim, czternaście lat za dwie córki twoje, a sześć lat za trzodę twoją, ty zaś dziesięć razy zmieniałeś zapłatę moją" Czyli tak oto dwadzieścia lat pracował Jakub dla Labana, czternaście lat za dwie córki Labana, za Leę siedem lat szabatowych (Wj 23,10-12) i za Rachelę siedem lat szabatowych, a sześć lat pracował Jakub za trzodę Labana, a w siódmym roku szabatowym wrócił do ziemi ojców swoich. Laban natomiast dziesięć razy zmieniał zapłatę Jakuba, jak zmieniony został szabat - sobota siódmy dzień odpoczynku dla zdrowia naszego, na niedzielę - pierwszy dzień tygodnia (Rdz 2,2-3) "Gdyby Bóg ojca mego nie był ze mną, Bóg Abrahama, przed którym drżał Izaak (Bóg Wszechmogący, którego bardzo lękał się Izaak), byłbyś mnie puścił z pustymi rękoma (wróciłby do ziemi ojców swoich Abrahama i Izaaka bez zapłaty za dwadzieścia lat pracy dla Labana, Genesis 28,15; 28,13)" "Lecz Bóg wejrzał na niedolę moją i na trud rąk moich i minionej nocy wydał wyrok" Czyli lecz Bóg wejrzał na niedolę Jakuba, którego Laban chciał oszukać za przykładną, solidną i uczciwą pracę dla Labana, lecz Bóg nie pozwolił Labanowi oszustwem szkodzić Jakubowi i minionej nocy wydał wyrok sprawiedliwy (Rdz 31,3) Analogicznie do każdego z nas, by nie szkodzić oszustwem, bo Bóg Wszechmogący wyda wyrok sprawiedliwy. "Wtedy odpowiedział Laban i rzekł do Jakuba: Te córki, (które sprzedał jak niewolnice, Genesis 31,15), to moje córki (Jakuba żony, za które pracował czternaście lat), a ci synowie, (których urodziły Jakubowi), to moi synowie (Jakuba synowie), a ta trzoda, (za którą Jakub pracował sześć lat), to moja trzoda, (Jakuba trzoda), i wszystko, co widzisz, jest moje (jest Jakuba) "Lecz cóż mógłbym uczynić dziś (nic nie może) tym moim córkom (sprzedanym jak niewolnice) albo ich synom, których one urodziły ? (Jakubowi) " (Rdz 31,41-43)

"Choć więc teraz, a zawrzyjmy przymierze, ja i ty, i niech ono świadczy o zgodzie między nami" Czyli Laban więc teraz chce zawrzeć przymierze, gdy oszustwem chciał szkodzić Jakubowi, swoim córkom, swoim wnukom i Jakubowi chciał uczynić coś złego, a uczynić nic nie mógł. I mówił nieprawdę, że wszystko jest jego, co należało do Jakuba. Teraz chce zawrzeć przymierze z Jakubem, które będzie świadczyło o zgodzie między Labanem a między Jakubem "Wziął tedy Jakub kamień i postawił go jako pomnik" Czyli wziął tedy Jakub kamień, który będzie pomnikiem świadczącym o zgodzie między Labanem a między Jakubem i postawił go jako pomnik świadectwa zgody między Labanem a między Jakubem "I rzekł Jakub do krewnych swoich (i Labana): Nazbierajcie kamieni (na pomnik świadectwa zgody) I nazbierali kamieni (na pomnik świadectwa zgody między Labanem a między Jakubem), i ułożyli z nich kopiec, a potem na tym kopcu (z kamieni, pomnika świadectwa zgody między Labanem a między Jakubem) urządzili ucztę "Laban nazwał go Jegar Sahaduta (Kopiec Zgody), a Jakub nazwał go Galed (Pomnik Zgody) "Potem rzekł Laban: Ten kopiec niech będzie dzisiaj świadectwem zgody między mną a między tobą. Dlatego nazwał go Galed (Pomnik Zgody) "i Mispa, mówiąc (słowa): Niech Pan (Wszechmogący) będzie stróżem między mną i między tobą, gdy się rozstaniemy" "Gdybyś skrzywdził córki moje albo wziął sobie inne żony oprócz córek moich, to choć nie ma przy nas żadnego człowieka, zważ, że Bóg jest świadkiem między mną i między tobą" Czyli Laban mówi o swoich uczynkach przy których nie było żadnego człowieka, bo Bóg Wszechmogący jest świadkiem wszystkich wydarzeń między Labanem i między Jakubem, i każdego z nas. Nielokalnie zakodowanych w czasoprzestrzeni, czyniąc falowe zakłócenia w oddziaływaniach informacyjnych, za które się, na pewno poniesie konsekwencje, które Jezus Zbawiciel pokazał na krzyżu (Rdz.31,44-50)

"Rzekł jeszcze Laban do Jakuba: Ten oto kopiec i ten pomnik, który postawiłem między mną a tobą" Czyli rzekł jeszcze: słowo, dźwięk, wibracja - nośnik mowy słów Labana do Jakuba, nielokalnie zakodowanych w czasoprzestrzeni: Ten oto kopiec (Zgody) i ten pomnik (Zgody), który postawiłem między mną a tobą" będą świadkami (kopiec i pomnik Zgody, nielokalnie zakodowane w czasoprzestrzeni), że ja, idąc do ciebie, nie przejdę mimo tego kopca, ani ty idąc do mnie, nie przejdziesz mimo tego kopca (Zgody) i tego pomnika (Zgody, nielokalnie zakodowanych w czasoprzestrzeni) z złym zamiarem" " Bóg Abrahama i Bóg Nachora, Bóg ojca ich niech będzie sędzią między nami" Czyli Bóg Wszechmogący Abrahama i Bóg Wszechmogący Nachora, Bóg Wszechmogący ojca ich Teracha z jednego rodu Sema, niech będzie sędzią między Labanem potomkiem Nachora i Jakubem potomkiem Abrahama, brata Nachora, z jednego rodu Sema (Rdz. 11,26) "Jakub zaś przysiągł na tego, przed którym drżał Izaak, ojciec jego " Czyli Jakub natomiast złożył przyrzeczenie przed Bogiem Wszechmogącym, którego się bardzo lękał Izaak ojciec Jakuba "Potem złożył Jakub ofiarę rzeźną na górze i zaprosił krewnych swoich na posiłek" Czyli potem gdy złożył Jakub przyrzeczenie przed Bogiem Wszechmogącym, złożył Jakub ofiarę rzeźną, w zastępstwie człowieka - źródło falowych zakłóceń w oddziaływaniach informacyjnych, zjedzonym owocem banana bez nasienia, nie dla was, dla zwierząt (Rdz.1,29-30) na górze, bliska łączność z Bogiem Wszechmogącym i zaprosił krewnych swoich i Labana na posiłek "A gdy spożyli posiłek, przenocowali na górze (bliska łączność z Bogiem Wszechmogącym)" "A wstawszy wcześnie rano (po wschodzie słońca) ucałował Laban wnuki i córki swoje, pobłogosławił ich (swoją wolę wykonał w nich) i poszedł do Paddan - Aram, i wrócił Laban na swoje miejsce, z którego wyruszył (Rdz.31,51-55)